แต่จะลองมองกระเป๋าในฐานะที่ไม่ได้เป็นแค่ภาชนะใส่สัมภาระที่หิ้วติดตัวไปได้ทุกที่ แต่สำหรับใครหลายคน มันเป็นสินทรัพย์ เป็นการลงทุน และเป็นมรดกล้ำค่า โดยเฉพาะ “กระเป๋าใบหรู” แบรนด์ชั้นนำของโลก อย่าบอกนะว่า คุณไม่ถือกระเป๋า และรู้หรือไม่ว่า กระเป๋าที่คุณถือ ไม่ว่า มันจะ “โนเนม” หรือ “แบรนด์เนม” มันเป็นเครื่องมือในการ “แสดงตัวตน” อย่างหนึ่ง (ขอย้ำ แสดงตัวตน ไม่ใช่ แสดงคุณค่า ของคนถือ)
ถ้าไปถามสาวกของกระเป๋าแบรนด์เนมว่า ทำไมเธอและเขา เลือกที่จะใช้กระเป๋าพวกนี้ ทั้งๆ ที่กระเป๋าบางใบ ราคาสูงกว่ารายได้ทั้งปีและอาจจะตลอดชีวิตของคนบางคนเสียอีก นอกจาก ความงามจากมันสมองของดีไซเนอร์ระดับโลก ความหรูหรา มีระดับ และเสริมบุคลิกของผู้ถือแล้ว
คำตอบหลักๆ ที่ได้ก็จะเป็นเรื่อง “อายุการใช้งาน” ที่ยาวนานกว่ากระเป๋าธรรมดาๆ ที่ทำให้ผู้เป็นเจ้าของมอง ว่า คุ้มค่ากับการลงทุน
สาวกอีกคนหนึ่ง บอกว่า เธอใช้กระเป๋าเงินใบนี้ทุกวันมาตั้งแต่ปี 2543 แบบไม่ได้ทะนุถนอมเท่าไรนัก แต่
เวลาผ่านไป 7 ปี ก็ยังดูเหมือนใหม่ ซึ่งทำให้เธอมั่นใจว่า เป็นการลงทุนที่คุ้มค่า ไม่ได้มีเพียงแค่ความคงทนที่มัดใจให้หลายคนเลือกที่จะควักเงินซื้อกระเป๋าแบรนด์ดังมาครอบครอง แต่ยังเป็นเพราะ “ความคลาสสิก” ของกระเป๋าแต่ละแบบด้วย
แม้ว่าเวลาจะผ่านไปหลายสิบปี ก็ไม่ได้ทำให้เจ้าของนั่งกอดกระเป๋าน้ำตาตก แล้วคิดว่า ไม่น่าหลวมตัวซื้อเพราะกระเป๋าใบนั้นจะนอนรอเวลาที่จะกลับมาเฉิดฉายในวงสังคม (ของกระเป๋า) อีกครั้ง เหมือนอย่าง กระเป๋าหลุยส์วิตตอง รุ่นสปีดี้ ที่ตอนนี้กลับมาฮิตทั่วเมือง
“ใบนี้อายุแก่กว่าหนูอีก เพราะเป็นของคุณแม่ ซื้อมาใช้ตอนสาวๆ แล้วพอมันเอาต์ก็เก็บไว้ในตู้ ตอนนี้มัน กลับมาฮิตใหม่หนูก็เลยขอคุณแม่มาใช้” น้ำหวาน สาวรุ่นในแหล่งแฟชั่น ชั้นนำแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ เล่าประวัติ “เจ้าสปีดี้” ของเธออย่างชื่นชม
เมื่อรวมเอา “ความดี” ทั้งหมดที่กระเป๋าหรูพวกนี้มี ทำให้ยกฐานะจาก กระเป๋าธรรมดาๆ ขึ้นมาเป็น”ทรัพย์สิน” ที่มีมูลค่าในตัวเอง เพราะมีความต้องการซื้ออยู่ในตลาดมือสองอยู่ตลอดเวลา ผ่าน “ตลาดรอง”หรือร้านรับซื้อ ขาย และแลกเปลี่ยน กระเป๋าแบรนด์เนมมือสอง ที่กระจายอยู่ตามแหล่งแฟชั่นชั้นนำ เพียงแต่ว่า คุณต้องเตรียมใจยอมรับมูลค่าที่จะหายไป 50-60% จากราคาที่ซื้อมา
นอกจากนี้ ราคาซื้อขายยังขึ้นอยู่กับ “สภาพของกระเป๋า” และ “สภาพของตลาด” ในขณะนั้นๆ ด้วย
เช่นเดียวกับ เยาวภา สัทธรรมพงศา ร้าน MegShop ที่ขายและรับซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมมือสอง ในสวนลุมไนท์บาซาร์ ที่บอกว่า ราคาในตลาดรองจะขึ้นอยู่กับความนิยมของตลาดในขณะนั้นและสภาพ ของสินค้า “รุ่นที่ยังอยู่ในความนิยมก็จะได้ราคาดี นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับอัตราแลกเปลี่ยนด้วย ถ้าค่าเงินบาทแข็งค่า เมื่อเทียบเงินยูโร ราคา (ของใหม่) ก็ถูกลง บางคนมาขายไม่ขาดทุน โดยเฉพาะพวกเก่าเก็บ บางคนก็
เหมือนยืมไปหิ้ว เพราะซื้อไปแล้วกลับมาขายคืนก็ขาดทุนแค่ 3 พันบาท ถ้าซื้อของปลอมใบละ 6-7 พัน ก็ มาขายต่อไม่ได้” เยาวภา กล่าว
ไม่ว่าจะใช้กระเป๋าแบบไหน ไม่ว่าจะมองว่า มันเป็นเพื่อนคู่กายหรือสินทรัพย์ล้ำค่า แต่อย่าตัดสินคุณค่าของคนเพียงแค่กระเป๋าที่เขาถือ